Flaptekst

Het concerto, de triosonate, de cantate met zijn aria´s; al deze genres zijn ontwikkeld in Italië. Als autodidact bestudeerde Bach werken van Italiaanse meesters. Hij bewerkte ze en voerde ze uit. Italiaanse invloeden, dikwijls afkomstig uit de in opkomst zijnde opera, brachten frisheid en virtuositeit in zijn muziek, maar ook dramatiek, zoals in de Matthäus-Passion.

In 'Johann Sebastian Bach en de Italiaanse barok' wordt Bach tegen deze achtergronden belicht, en in verschillende rollen, zoals die van vader, broer, leraar, vriend en musicus. Net als in 'Dansen met Bach' wordt in een mix van historische feiten en literaire fictie een levendig beeld geschetst van de grootste componist aller tijden.

Voor hen die nog niet zo bekend zijn met Bach levert 'Alla maniera Italiana' een originele kennismaking op, Bach-kenners daarentegen zullen verrassende nieuwe gezichtspunten ontdekken. Het boek wordt gecomplementeerd met een unieke serie korte portretten van Italiaanse componisten wier composities Bach heeft bewerkt en veelal ook daadwerkelijk heeft uitgevoerd.

Uit het voorwoord van Ton Koopman:
Bach leerde muziek uit Italië kennen door de Nederlandse uitgaven ervan. Zo kwam hij stellig via de vioolconcerten van Vivaldi op het idee om klavecimbelconcerten te componeren. Hij kende natuurlijk ook muziek van zijn Franse tijdgenoten en gebruikte ook elementen van die stijl: denk aan de verschillende Franse ouvertures in cantates en de orkestsuites. Toch is de Italiaanse smaak, meer nog dan de Franse, alom aanwezig in Bachs werken. Een goed idee dus van Wim Faas om zich speciaal met dat aspect bezig te houden. Laten we ervan genieten!

Maarten 't Hart over 'Dansen met Bach':
Dit boek komt als geroepen. Eindelijk een werk waarin de dansante kant van Bach wordt belicht in een goed, leesbaar, plezierig, aantrekkelijk boek.